To powód jest „Panem procesu” i tylko powód może decydować o charakterze, kształcie pozwu i wysokości dochodzonych kwot w pozwie.
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu swojej Uchwały z dnia 08.11.2019r. sygn. akt III Czp 27/19 jednoznacznie wskazał, iż: „o granicach podmiotowych i przedmiotowych sprawy poddanej ocenie Sądu w postępowaniu cywilnym decyduje autonomicznie powód, a wyrazem jego decyzji jest sformułowanie żądania pozwu i przytoczenie okoliczności faktycznych, które to żądanie mają usprawiedliwiać ( art. 187 §1 pkt1 i 3 kpc ).
W judykaturze przyjmuje się, że jedno roszczenie w świetle prawa materialnego odpowiada jednemu rodzajowi powinnego zachowania dłużnika wobec wierzyciela w ramach stosunku prawnego łączącego te osoby, charakteryzowanego przez zespół właściwych mu okoliczności faktycznych i przepisy prawa, które decydują o treści wzajemnych mu uprawnień i obowiązków ( np. wyrok SN z 25.04.2014r., sygn. akt II Csk 417/13, niepubl. ).
Jednym pozwem powód może dochodzić kilku roszczeń przeciwko temu samemu pozwanemu na warunkach określonych w art. 191 kpc jak i rozdrobnić jedno materialno – prawne roszczenie i dochodzić go częściami, w osobno prowadzonych sprawach.”
Sąd Najwyższy ponadto stwierdził, że: „przepisy o postępowaniu cywilnym nie stawiają żadnej tamy w rozdrabnianiu roszczenia mającego źródło w pewnym stosunku prawnym i dochodzenia go częściami w osobno prowadzonych postępowaniach”
